“Quin Huc, Fremebant.”
“Quin huc,” fremebant, “dirigimus ratem:
Hic, dote læti divitis insulæ,
Paullisper hæremus, futuri
Nec memores operis, nec acti:
“Curas refecti cras iterabimus,
Si qua supersunt emeritis novæ
Pexisse pernices acuta
Canitiem pelagi carina.”
O rebus olim nobilioribus
Pares: origo Dî quibus ac Deæ
Heroës! oblitine famiæ
Hæc struitis, generisque summi?
Atqui propinquant jam magis ac magis,
Ducti magistra voce, solum: neque
Videre prorarum nefandas
Fragmina nobilium per oras;
Vidisse seu non poenitet—ominis
Incuriosos tot præëuntium,
Quorum ossa sol siccantque venti,
Candet adhuc quibus omnis ora.